2000 : Akai Nikkichou
posted on 03 Jun 2009 21:54 by gotomaki-blog in MakiGotoChronicles
"ตื่นเต้นมาก" ที่ได้ร่วมงานกับยูจัง
กระโปรงสั้นที่สื่อถึงความเป็นผู้ใหญ่
และก็เป็นครั้งแรกของ Suffle Unit
กรี๊ดดดดดดดดดดด~!!
PV นี้เป็นยังไงบ้าง?
นี่ใคร?
โกะโต มากิ
ไม่จริง!? อย่างกับใครก็ไม่รู้?
ไม่ชอบหรอ?
เพลงล่ะก็ชอบนะคะ แต่ว่าภาพลักษณ์เนี่ยไม่อยากจะเชื่อเลยน่ะ ปากก็แดงเทือกขนาดนั้น ผมก็กระดกออกไปขนาดนี้
ถ้าเป็นโกะโตแล้วภาพลักษณ์จะต่างไปสินะ อย่างกับผู้ใหญ่อะไรแบบนี้
เดรสนี้น่ะ มองไกลๆเหมือนกับชุดบัลเล่ห์เลยนะคะ แต่จริงๆมันเป็นกระโปรงยาวลงมาค่ะ เหมือนกับแดเนียลอะไรแบบนั้น
พอสั้นก็เลยไม่ชอบหรอ?
ก็ปล่อยให้ยาวแบบนั้นก็ดีอยู่แล้วนี่นา ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่ไม่ค่อยชอบใส่สั้นๆด้วย ทั้งๆที่เป็นแบบนั้น วันลองชุด จู่ๆผู้จัดการก็มาบอกว่า "โกะโต กระโปรงนั่นตัดออกหน่อยไหม?" โธ่! ฉันต่อต้านอย่างสุดกำลังเลยค่ะ...
เพราะฉะนั้นก็เลยไม่ชอบนี่เอง
ฉันพูดไปว่า "ถ้าตัดล่ะก็ต้องเห็นกางเกงในแน่ๆเลยน๊า~" แล้วก็กระโดดอย่างเอาเป็นเอาตายพร้อมกับพูดว่า "เห็นไหมเนี่ย เห็นไหม" เพื่อให้เห็นภาพด้วยค่ะ
ฮ่ะๆๆๆๆๆ เป็นการต่อต้านที่สูญเปล่าสินะ
แต่กลับได้ผลตรงกันข้าม ผู้จัดการกลับพูดว่า "โอ้ สั้นๆนี่ดีจริงๆด้วย" เศร้าเลยค่ะ แล้วก็ตัดให้สั้นลง พลาดซะแล้ววววววววววววววว เจ็บใจจริงจริ๊งงงงงงงง
ได้ร่วมยูนิตกับคุณนากาซาว่าด้วย แบบนี้ต้องฝึกอย่างเข้มงวดเลยรึเปล่า อย่างเรื่องการร้องเพลง
ก่อนที่จะฝึก รู้สึกเครียดก่อนเลยค่ะ เพราะตอนนั้นไม่ได้พูดคุยกันได้อย่างสนิทสนมแบบตอนนี้เลย เรียกได้ว่าแค่ได้ร่วมงานกับยูจังก็ตื่นเต้นแล้ว
เพราะโดนดุบ่อยๆ?
ใช่ เพราะฉะนั้นตอนที่ถ่ายทำ PV จึงตั้งใจมากเลยนะ แค่อยู่ข้างๆก็คิดว่า "ยูจังเชียวนะ เฮือก" ประหม่าเกินไปจนหายใจไม่ทันเลยค่ะ
แต่ว่า ก็เป็นเพลงที่ได้พัฒนาความสามารถในการร้องเพลงใช่ไหม?
ไม่นะ แค่ร้องก็เต็มที่แล้วค่ะ ยากนะ ตอนอัดเสียงคุณซุนคุก็พูดขึ้นมาว่า "มาร้องเพลงในความมึดกันดีกว่า" แล้วก็ซ้อมกันในสตูฯมึดๆ ต้องคอยคิดถึงอารมณ์และความหมายของเพลงขณะที่เรียนร้องเพลงไปด้วย กังวลว่าจะต้องทำอย่างไรดีค่ะ ลำบากมากเลย กลัวมากๆว่าจะไปรบกวนทุกคนมากขึ้น ช่วงนั้นแต่ละวันเป็นวันที่สับสนจริงๆค่ะ
ได้ร้องเพลงนี้เป็นเพลงสุดท้ายในคอนฯอำลาคนเดียวด้วยสินะ
ในตอนนั้นแหละที่รู้สึกว่าพัฒนาขึ้นค่ะ แต่ก็นิดเดียวล่ะนะ






" ค่ะ